Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. IV

Część pierwsza: Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. I
Część druga: Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. II
Część trzecia: Osoby z tatuażem na rynku prac – cz. III

Dzisiejszy wpis opowiada o indywidualizacji i tożsamości w kontekście tatuaży.

Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. IV

Indywidualizacja a tożsamość

Jako definicję indywidualizacji przyjęłam jeden z głównych komponentów procesu modernizacji i podstawowy wymiar życia późnonowoczesnej jednostki; indywidualizacja jest kojarzona z jednostkową wolnością. Oznacza także emancypację z tradycyjnych wspólnot i grup – rozluźnieniem więzi między jednostką, a tym, co społeczne czy zbiorowe 20 . Jednostki, szukając swojego „ja”, zaczynają często błądzić. Szukają autorytetu, starają się być takimi, jak on. Czasami jest to przejściowy okres buntu, gdy jednostka nie godzi się ze sprawami codziennymi, czując bezsilność, niemożność zmiany, poszukuje alternatywnych rozwiązań. W wieku dziecięcym, nastoletnim nierzadko należymy do jakiejś subkultury, szukamy w niej akceptacji, niezależności, spełnienia. Chcemy posiadać coś, co odróżni nas od innych.

Jednostka chce sama decydować o sobie i kształtować swoje „ja”, nie chce, by ktoś nakazywał jej co ma robić w codziennym życiu. Nie chcemy godzić się na coś tylko dlatego, że „od zawsze tak było”, poszukujemy innowacji. W dzisiejszych czasach człowiek sam może decydować o tym, co ogląda, jakie czyta książki, z kim utrzymuje kontakty. Zwłaszcza media dają nam szeroki wachlarz możliwości – sami, przy pomocy Internetu, możemy oglądać te filmy, które chcemy, tworzyć własny program, niekoniecznie oglądać to, co w danym momencie jest w telewizji. Jednostka chce myśleć krytycznie i mieć swoje zdanie zamiast powielać to, co usłyszy. Poszerzamy w ten sposób swoją przestrzeń suwerenności i autonomii. I choć często nasze indywidualne decyzje sprowadzają się do codziennych, błahych spraw, jak chociażby wspomniany wyżej wybór filmu, to daje nam to poczucie, iż zdobywamy niezależność w kwestii podejmowania decyzji. Intensyfikacja procesów modernizacyjnych daje nam większe możliwości co do podejmowania własnych decyzji, a to dlatego, że sami musimy ponosić odpowiedzialność za swoje życie 21 . Również w mediach kładzie się nacisk na „bycie sobą”, poszukiwanie własnej ścieżki, możliwości, rozwoju. Czy w kontekście kariery, czy wyglądu, promowane jest słuchanie przede wszystkim siebie, robienie tego, co lubi i chce jednostka, a nie tego, co „nakazuje” jej społeczeństwo.

W mediach pojawiają się debaty na temat życia osobistego, podejmuje się wątki o związkach partnerskich, powstają programy, gdzie zaprasza się ludzi, którzy dzielą się swymi osobistymi rozterkami. Ludzie coraz chętniej czytają blogi, sami wybierają te, które najbardziej ich interesują, ale i też osoby, które je prowadzą, uważają, że mają coś odróżniającego ich życie od życia innych i chcą się tym podzielić. Swój rozwój przechodzą zawody takie jak trener personalny, psycholog, psychiatra, czyli takie, które mają pomóc w odnalezieniu własnego „ja”, dążeniu do kreowanego ideału. Współcześnie kładzie się duży nacisk na wygląd zewnętrzny jednostki, a to prowadzi do sytuacji, gdzie nasz wygląd zewnętrzny staje się wyznacznikiem statusu, atrakcyjności. Liczy się przede wszystkim inwestycja w siebie, własne „ja”, czy to zewnętrzne, czy duchowe. Gdy oglądamy „spoglądające” na nas z bilboardów, gazet atrakcyjne ciała kobiet i mężczyzn, dążymy, by być tacy, jak oni, ponieważ dostajemy sygnał, że to jest modne, pożądane, często nie patrząc na koszt 22 .

Bibliografia:

20 Dziuban A., Gry z tożsamością. Tatuowanie ciała w indywidualizującym się społeczeństwie polskim, Toruń, 2013
21 Dziuban A., op.cit.
22 Dziuban A., op.cit.

Leave A Reply

Navigate