Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. III

Część pierwsza: Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. I
Część druga: Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. II

W dzisiejszej części skupimy się na ciele, jako na organizmie fizycznym.

Osoby z tatuażem na rynku pracy – cz. III

Ciało – organizm fizyczny

Nie należy zapominać, że ciało jest także organizmem fizycznym, który wymaga odpowiedniej troski. O ciało winien dbać jego właściciel, jednak dziecko, tak jak wspominałam w podrozdziale pierwszym, nie ma świadomości ciała, toteż robi to jego rodzic bądź rodzice. Dzięki temu tworzy się środowisko zaufania 13. Wskutek codziennych działań takich jak karmienie dziecka, przewijanie, tworzy się zrąb przestrzeni bezpieczeństwa. Dopiero później dziecko wie, że jest kobietą bądź mężczyzną, choć nie ma jednoznacznej cechy fizycznej, która klasyfikuje kobietę do grupy kobiet i mężczyznę do grupy mężczyzn (w swojej książce Harold Garfinkel opisuje przypadek transseksualnej Agnes, który dowodzi prawdziwości powyższej tezy)14. Niektóre gesty, ruchy, zachowania są „przypisane” kobietom, a niektóre mężczyznom, choć nie można dzięki nim jednoznacznie określić przynależności do danej płci.

Nieustanna obserwacja, kontrola własnego ciała jest bardzo ważna. Trzeba „wsłuchać” się w swój organizm, w jego potrzeby, ponieważ może być źródłem przyjemności, cierpienia, bólu, a właściciel powinien wiedzieć czego jego ciało potrzebuje. Wszelkie ingerencje w ciało, jako w organizm fizyczny, są widoczne „na zewnątrz”, a, jak wcześniej podkreśliłam, wygląd zewnętrzny ciała daje niepełny obraz toż- samości jednostki, tego, jak postrzegają nas inni.

Chciałabym przywołać kategorię reżimu, która pozwoli mi na poszerzenie wątku dotyczącego kontroli ciała. Reżimy – regulowane przez potrzeby organizmu sposoby postę- powania odnoszące się do zachowania i kultywowania cech ciała15 są regulowane przez potrzeby organizmu. Od początku życia, uczymy się, że pewne czynności odbywają się zgodnie z wewnętrznym rytmem. Z czasem wytwarzamy w sobie pewne nawyki – śpimy w nocy, budzimy się o mniej więcej stałej porze, regularnie jemy posiłki. Nie przywiązujemy do nich dużej wagi, ponieważ reżimy zaczynają w nas funkcjonować nieświadomie jako czynniki warunkujące nasz sposób postępowania układając się w pewne wzorce 16 .

Dzięki reżimom możemy łatwiej przejmować kontrolę nad ciałem, nabierać dyscypliny. Czasem możemy mieć wrażenie, że jesteśmy przymuszani do angażowania się w pewne reżimy, jak np. troska o własne ciało we współczesnym świecie 17 . Mają one też wymiar symboliczny jak np. reżimy ubioru, który nie tylko chroni nasz organizm, ale ma wymiar kulturowy, a tym samym jest elementem naszej tożsamości. Ubiór jest elementem samoreprezentacji.

Reżimy są istotne, nie tylko dlatego, że odzwierciedlają pewne konwencje społeczne, są odpowiednie dla danej kultury, odpowiedzią na oczekiwania względem nas, ale także ukazują indywidualne nawyki. Są spoiwem pomiędzy wyglądem zewnętrznym a osobistymi skłonnościami. Jako przykład podam reżimy jedzenia – samo jedzenie, przyrządzanie go, interakcje podczas spożywania posiłku są rytuałami, a jednocześnie to, co jemy ma wpływ na to, jak wyglądamy. Jednym z coraz ważniejszych problemów kształtujących się przez nowoczesność 18 jest to, aby kłaść jeszcze większy nacisk na ciało jako składnik „ja”.

Ludzie, chcąc dorównać współczesnym wymaganiom co do schludnego, młodego i seksualnego ciała, podejmują często radykalne decyzje, korzystając z możliwości, które daje im postęp technologiczny. Zaciera się granica pomiędzy rzeczywistym wiekiem a wyglądem ciała. Zewnętrzne powierzchnie ciała są coraz bardziej wartościowe. Ludzie mogą odczuwać nawet presję kulturową dotyczącą „pięknego ciała” i niezadowolenie z siebie, ponieważ nie mogą sprostać wymaganiom otoczenia. Jednostki, które nie decydują się na radykalne ingerowanie we własne ciało, tracą potencjalne dobre samopoczucie. Ludziom, którzy decydują się na operacje, wydaje się, według mnie, że mają kontrolę nad ciałem. Kontrola ta jest pozorna, ponieważ ciało i tak, prędzej czy później, będzie się starzeć 19 .

13 Giddens A., Nowoczesność i tożsamość, Wydawnictwo Naukowe PWN SA, Warszawa, 2001
14 Garfinkel H., Studies In Ethnomethodology, Prentice Hall, Englewood Cliffs, New Jersey, 1964
15 Giddens A., op.cit.
16 Giddens A., Nowoczesność i tożsamość, Wydawnictwo Naukowe PWN SA, Warszawa, 2001
17 Shilling Ch., Socjologia ciała, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010
18 Nowoczesność – „świat zindustrializowany”; model życia społecznego i organizacji, który wyłonił się w postfeudalnej Europie, ale którego wpływ stawał się w XX wieku coraz bardziej globalny – Shilling Ch., op.cit.
19 Shilling Ch., op.cit.

Leave A Reply

Navigate